De Bijbel is een obsceen boek dat niet verkocht mag worden aan minderjarigen vanwege zijn gewelddadige en seksueel getinte inhoud. Dit vinden althans honderden Hongkongers die een verzoek van die strekking hebben ingediend bij keuringsinstantie TELA.
Die had vanochtend al 838 verzoeken ontvangen om de Bijbel uit de vrije verkoop te halen. De klachten volgen op een actie van studenten die boos zijn dat een column in een studentenblad het officiële label obsceen had gekregen. Volgens hen is de Bijbel veel obscener.
Als TELA het verzoek inwilligt, mag de Bijbel alleen nog maar aan volwassenen worden verkocht in verzegelde verpakking met een wettelijke voorgeschreven waarschuwing.
Toen ik dit las begonnen mijn vingers al te jeuken om een reactie erop toe te voegen. Na het typen van die reactie moest ik het hier ook maar vermelden van mijzelf en verdere ideeën erover spuien.
Waarom verbieden? Ik begrijp dat mensen zich zorgen maken over de kids en wat ze voorgeschoteld krijgen. Dag in dag uit kijken kinderen (vaak van jongs af aan al) naar tekenfilms als totally spies, dragonball z en noem maar op. Vol geweld, gebeurtenissen die niet normaal zijn, noem maar op. Kinderen moeten daar dan ook tegen beschermd worden. Maar ik vind niet dat het daarom dan maar verboden moet worden. Het is niet aan de politiek of de zenders om te bepalen wat kinderen mogen zien en wat niet. Datzelfde met lezen. De bijbel is een interessant boek, erin geloven is wat anders, maar daar gaat het niet om hier, het zou te geweldadig zijn. Daarom dan maar als alcohol en tabak voor minderjarigen verbieden? Wat gebeurt er nu door tabak en alcohol te verbieden? Het wordt interessant om het juist dan te gebruiken.
Wat mijn mening is, is dat de ouders verantwoordelijkheid moeten nemen en niet de politiek of bedrijven / instellingen.
Nu even iets heel anders, in mijn mening wat geloof betreft vind ik persoonlijk dat kinderen het niet opgelegd moet worden. Laat kinderen zelf uitzoeken wat alles inhoud en vandaaruit een keuze maken.
Elk geloof heeft goede en slechte kanten, het is waar jij jezelf bij thuisvoelt dat uitmaakt, niet wat je opgelegd wordt.
U bent zelf gelovig? Of misschien ook niet? Sta toch eens stil bij de volgende vragen:
Hoeveel geloven kan ik noemen?
Wat weet ik van die geloven?
Wat vind ik van die geloven?
En dan de grote vraag :
Denk je voldoende te weten over de geloven om ook een echte mening te kunnen hebben erover?
Ik stel die vraag ook zo vaak aan mijzelf voordat ik in discussie ga met iemand over geloof, en bij mij komt altijd het antwoord in de trend van : Ik weet wel aardig wat over het christelijke en het paganistische (tegenwoordig ook wel wicca genaamd). Maar ik zal mij nooit expert noemen.
